E

   E
De stadspoort in het donker dicht, de toren slaat het laatste uur
   E
En langs de grachten vonkt rood licht als imitatie hellevuur
   A
De nachtwacht met zijn blindekop klimt langs de bruggen stijf en grijs
     E                                                 A
Zijn roep weerkaatst in steeg en slop, de trage langvergeten wijs

G
Twaalf, een, ik houd de wacht, de klok heeft geslagen
        C                     D
Het zal spoedig weer dagen en koud is de nacht

     E
Zijn zachte voetstap in 't plantsoen die tweelingschimmen vluchten doet
      E
Trekt slepen door het donkergroen, hij glimlacht wijs en bitterzoet
    A
Een grijze man ligt op de straat en zingt zijn lied van brandewijn
   E                                                       A
Wanneer de nachtwacht langs hem gaat, dan stemt hij in met het refrein

G
Twaalf, een, ik houd de wacht, de klok heeft geslagen
        C                     D
Het zal spoedig weer dagen en koud is de nacht

    E
Dan wordt de hemel porselein, het laatste rode licht, dat dooft
    E
Het fluiten van de eerste trein, de nachtwacht schudt zijn bruine hoofd
   A
Ontvlucht het zonlicht in een kroeg en leunend op zijn hellebaard
   E                                                       A
Verdrinkt hij daar de dag al vroeg, een dauw van tranen in zijn baard

E - A - E - A

C                      G
Hij kan niet leven overdag
                            Am
Hij vliegt zich in de zon kapot
                              F
Geen mens die hem ooit anders zag
                         E
Dan als een grote grijze mot

G
Twaalf, een, ik houd de wacht, de klok heeft geslagen
        C                     D
Het zal spoedig weer dagen en koud is de nacht

E - A - E - A
E
     

Omhoog

Terug